Światowy Dzień Misyjny Dzieci
Z tej okazji Ojciec Święty każdego roku spotyka się z dziećmi, aby złożyć im osobiście swoje życzenia i podziękować za to, co czynią na rzecz swoich rówieśników w krajach misyjnych. Każda modlitwa, ofiara i akcja solidarności z ubogimi Trzeciego Świata jest pięknym darem przynoszącym obopólną korzyść zarówno w wymiarze duchowym jak i materialnym.
Misyjny Dzień Dzieci nierozerwalnie wiąże się z akcją Kolędników Misyjnych podejmowaną przez coraz to większą liczbę grup i ognisk misyjnych.
Aktywność misyjna dzieci nie ogranicza się wyłącznie do adwentu i okresu bożonarodzeniowego. Wiele szkół i grup misyjnych przez cały rok angażuje się w pomoc misjonarzom a za ich pośrednictwem dzieciom i młodzieży z dalekich krajów.
Oto fragmenty relacji, niektórych zaprzyjaźnionych z DZIEĆMI AFRYKI, szkół:
„Na początku roku szkolnego w Zespole Szkół z Oddziałami Integracyjnymi im. Jana Pawła II w Siemiatyczach odbyło się spotkanie uczniów z Siostrą Immaculatą Faustynowicz, misjonarką pracującą w Kamerunie. Siostra opowiadała o bardzo trudnej sytuacji dzieci w Afryce i pełnej poświęcenia pracy Misjonarzy. Przywiozła też różne eksponaty z Afryki, które wzbudziły wielką ciekawość młodzieży. Wszyscy z zainteresowaniem słuchali opowiadań Misjonarki i zadawali pytania. Na koniec Siostra zachęciła uczniów do modlitwy za Misjonarki i Misjonarzy oraz do pomocy materialnej, której tak bardzo potrzebują, aby ratować swoich podopiecznych. Pod koniec września panie katechetki przeprowadziły akcję ,,Kolorowy ołówek dla dzieci z Afryki”. Duża ilość dzieci w szkole ofiarnie odpowiedziała na apel. Zebrano razem ok. 20 kg ołówków i kolorowych kredek. Zostały one zapakowane w paczkę i przesłane pocztą na adres sierocińca w Nguelemendouka. Koszty przesyłki pokryła Akcja Katolicka z Siemiatycz. Następnie w Tygodniu Misyjnym w szkole została zorganizowana loteria fantowa, z której całkowity dochód przeznaczono na ,,Adopcję Serca”, tzn. na opłacenie wyżywienia dla 2 dzieci w sierocińcu. Także grupa nauczycieli i innych pracowników naszej szkoły postanowiła przekazać odpowiednią sumę pieniędzy w ramach programu ,,Bilet do świata”, aby wesprzeć konkretne zdolne dziecko z sierocińca, umożliwiając mu dalsze kształcenie. Na bieżąco jest też prowadzona zbiórka znaczków pocztowych, które w niedługim czasie zostaną przesłane do Fundacji ,,Dzieci Afryki”. Od kilku lat organizujemy też zbiórkę pieniędzy na opłacenie szkoły dla dziecka w Republice Środkowej Afryki. W naszej placówce istnieje Szkole Koło Misyjne, które systematycznie modli się w intencji Misjonarzy i angażuje się w poszczególne akcje wspierające potrzeby misji. Na spotkaniach dzieci oglądając filmy i czytając czasopisma misyjne poznają na czym polega praca Misjonarza i jakie trudności mają ich rówieśnicy w wielu miejscach na świecie. Kierując się słowami ,,Wszystko, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40) starają się w różny sposób pomagać innym i zasiewać dobro w swoim środowisku”. (Opiekun Szkolnego Koła Misyjnego Barbara Oleksiuk).
„Uczniowie Szkoły Podstawowej w Wawrzeńczycach mają na koncie już drugi w tym roku dobry uczynek przeznaczony dla Fundacji "Dzieci Afryki". Pierwszym była zbiórka pieniędzy na zakup krowy dla Centrum Dożywiania w Nyakinama. Drugą akcję pomocy zorganizowaliśmy na początku roku szkolnego. Ogłaszając zbiórkę przyborów szkolnych dla podopiecznych sierocińca w Kamerunie, w którym pracuje misjonarka siostra Immakulata Faustynowicz. Zebraliśmy ponad 600 przyborów. Były to ołówki, gumki, kredki, farby, tornistry, gry, długopisy i wiele innych przydatnych rzeczy. Zebraliśmy aż, 19 kg przyborów szkolnych. Dziękujemy wszystkim za okazanie czułych serc dla dzieci z Afryki”. (Barbara Lupa)
W Szkole Podstawowej w Igołomi 22 listopada uczniowie klas IV – VI udali się, za pośrednictwem zaproszonej p. Sylwii Słomczewskiej, w podróż do Afryki. Pani Sylwia współpracuje z fundacją „Dzieci Afryki” i pomaga afrykańskim dzieciom. Nasz gość z wielkim zaangażowaniem opowiedział jak afrykańskie dzieci żyją, mieszkają, co jedzą, jak wygląda ich szkoła i szpital, jak odprawiana jest msza święta. Zainteresowanie i zaciekawienie było ogromne, gdyż dla uczniów było to coś nowego, poznanie innego świata, wbrew pozorom nie tak dalekiego. Dzieci w ciszy i skupieniu oglądały film mówiący o codziennym życiu a pani Sylwia w miarę możliwości opowiadała i tłumaczyła dlaczego tak się dzieje. Przekazała nam informacje, których nie przeczytamy w żadnych książkach, ani nie zobaczymy w telewizji. Na zakończenie poprosiliśmy naszych uczniów o wsparcie i pomoc. Zaproponowaliśmy zbiórkę przyborów szkolnych, coś co pomoże dzieciom z Afryki choć trochę w ich edukacji. Jak powiedziała Pani Sylwia dla nich długopis czy jeden zeszyt to prawdziwy majątek. Drugą formą pomocy była zbiórka znaczków pocztowych, które odcięte wraz ze stemplem pocztowym przekażemy Fundacji "Dzieci Afryki". Odzew na naszą prośbę był natychmiastowy. Dzieci przynosiły symboliczny ołówek, gumkę czy też zeszyt, ale także całe reklamówki przyborów, kredek, pisaków, zeszytów. Do pomocy także przyłączyli się nauczyciele, którzy wspierali akcję nie tylko przynosząc przybory, ale rozmawiali w klasach na temat tolerancji, a także pomocy innym. Ponieważ zainteresowanie było ogromne spotkanie z panią Sylwią powtórzyliśmy 6 grudnia dla uczniów klas 0 – III. Przez miesiąc dzieci przynosiły przybory, a efekt akcji jest imponujący. Zebraliśmy około 700 przyborów, w tym m.in. 318 ołówków, 100 długopisów, 91 zeszytów, ponad 40 pisaków, kredek, kolorowych długopisów, oraz inne przybory. W paczce znalazły się też plecak, piórniki, zabawki, ale także 3 piłki, każda klasa (IV, V, VI) złożyła się na piłkę dla swoich kolegów. Inspiracją do tego zakupu, była informacja, że dzieci w Afryce nie mają żadnych zabawek, jeżeli chcą się bawić to sami muszą je wykonać. Nasi uczniowie oraz ich rodzice, bo bez nich nie udałoby się zgromadzić tak wielu prezentów, wykazali się ogromnym sercem i wyrozumiałością. Zdali na piątkę, jeżeli nie na szóstkę, lekcję z tolerancji. Dziękuję uczniom, nauczycielom, ale także rodzicom za pomoc i wsparcie”. (Agata Ramza).
