Osobiste wspomnienia współfundatora Fundacji DZIECI AFRYKI , 88. letniego Napoleona Werakso. Autor opisuje piękno rodzinnej Ziemi Nowogródzkiej; Puszczę Nalibocką i Rudnicką, poczynając od powstania styczniowego. Ukazuje, nieznane szerszej opinii publicznej, fakty historyczne; zryw patriotyczny Polaków żyjących na Kresach, przeżycia ludzi w czasie okupacji w latach 1939–1945 pod władzą sowiecką i niemiecką, życie w łagrach na obczyźnie oraz niewolniczą pracę w niemieckich fabrykach. W drugiej części książki opisuje Choszczno i jego mieszkańców – miasto na ziemiach odzyskanych, w którym przyszło mu spędzić ¾ życia.
„W moim życiu były dni radości, szczęścia i dumy, ale też chwile straszne. Bóg obdarzył mnie siłą, abym mógł przeżyć te tragiczne dni, dał moc przetrwania mroków cierpień i rozczarowań. Nadzieja nie opuszczała mnie. Dziś pozostało tylko echo tamtych wydarzeń i smutek, i żal. Jestem człowiekiem sumienia” (str. 247 + zdjęcia).